Float and Sink

จม และ ลอย.....


บางทีชีวิตเราก็ลอย


บางทีชีวิตเราก็จม



เวลาที่เราจม เราไม่อาจเป็นอิสระ

เสรีภาพของเรามันหายไป

มีแต่โซ่ตรวนที่กักเราไว้

หลายครั้งเราเองก็ยินดีที่จะอยู่กับมัน ทั้งรู้ว่ามันอึดอัด



เวลาที่เราลอย เรารู้สึกสบาย

เราเป็นอิสระจากสิ่งที่ร้อยรัด และรั้งเราไว้

เราจะทำอะไรก็คล่องตัว และทำได้อย่างสบายใจ

เราจะปราศจากความกลัวในการก้าวต่อไปข้างหน้า



บางครั้ง การมีพันธะกับบางสิ่งอาจต้องแลกมาด้วยอิสรภาพ

การที่เราผูกติดกับใครสักคนมากจนเกินไป

ทำให้เราขาดอิสรภาพในการเป็นตัวเอง

การผูกติดกับสิ่งอันเป็นที่รักยิ่ง..

ก็จะทำให้เราขยับเขยื้อนตัวลำบากมากขึ้น



หลายครั้งเรายินดีที่จะอยู่กับสิ่งที่เราจม

และถ้าจะต้องขาดมันไปสักวัน หรือเห็นมันเปลี่ยนแปลงไปจากที่เคย

เรากลับเกิดความกลัวขึ้นมาอย่างสุดใจ

เพราะเราไม่เคยเห็นโทษของการจม...

เราเห็นแต่คุณสมบัติที่ดีของสิ่งเหล่านั้นในเบื้องแรก



อย่างไรก็ตามวันนึง สิ่งเหล่านั้นก็ต้องเปลี่ยนไป หรือจากเราไปอยู่ดี

ซึ่งมันก็คือระเบิดเวลาดีๆนี่เอง ที่ผูกไว้กับตัวเรา

เมื่อสิ่งนั้นแปรเปลี่ยนหรือจากเราไปไม่เหมือนเดิม สิ่งดีๆที่อยู่กับเรากลับกลายเป็นอดีตไปเสียแล้ว

ดูเหมือนมันจะกระชากวิญญาณของเราไปกับห้วงอดีตนั้นด้วย

ใจเราก็จะแตกสลายเป็นเสี่ยงๆ . . .



นั่นก็เป็นเหมือนละครที่มีผู้รับบทมาแล้วนับไม่ถ้วน...