วันนี้ทำกลุ่ม เหนื่อยมาก โคดของโคดเหนื่อย
แทบจะหมดแรง . . . แต่
ที่ผ่านมาได้เสียงตอบรับจากน้องๆเป็นจำนวนมากว่า
เข้ากลุ่มแล้วรู้สึกดี อบอุ่น มีความสุข ได้ประสบการณ์ดีๆ
บางคนได้อะไรเยอะมาก ไปด้วยกันกับเพื่อนๆเค้าได้ดีขึ้น
บางคนที่ไม่รู้จักกันเลย เค้าก็สนิทกันมากขึ้นได้
และที่สำคัญที่สุดเลยคือ มีน้องหลายคนที่ได้ประโยชน์ตรงตามวัตถุประสงค์ของกลุ่มที่เราทำ
เท่านี้เราก็ดีใจมากแล้ว
มันเป็นกำลังใจให้เราเดินต่อไปได้ดีเลยหล่ะ . . . ตอนที่เค้าเขียนมาว่าชีวิตเค้ามีอะไรดีขึ้น
มันเป็นความภาคภูมิใจที่เราได้เป็นส่วนประกอบเล็กๆอันนึงในชีวิตของกันและกัน
เราไม่อยากได้ A วิชาฝึกงานหรอกนะ
แต่เราอยากจะมอบสิ่งดีๆให้กับ member ทุกคนหน่ะ (มันสำคัญกว่าเกรดซะอีก)
แต่ขณะเดียวกัน ที่ผ่านมาเราเองก็ได้สิ่งดีๆจาก member มาด้วย
เทอมนี้เราผ่านมา 4 กลุ่มละ
เป็น 4 กลุ่มที่มีอะไรให้เราได้ย้อนกลับมาทบทวนชีวิตของตัวเราเองทุกครั้ง
ขณะที่พวกเขาเติบโต เราเองก็เติบโตไปพร้อมๆกับพวกเขาด้วย
เราพอจะเริ่มเห็นภาพแล้วว่า พี่ๆหรือ อ.ที่ผ่านกลุ่มมาอย่างโชกโชน
เค้าก็จะต้องได้รับประสบการณ์จากกลุ่มมาชนิดที่เรียกว่าไล่เรียงไม่ถูก
เรายังรู้สึกอยู่เลยว่าเรื่องการทำกลุ่มตอนนี้ความสามารถเราเป็นแค่เศษขี้ธุลีเล็บของรุ่นพี่และ อ.อีกหลายท่าน
สิ่งที่เรียนรู้จากสัปดาห์นี้ หลักๆคือ
ในเรื่องราวของคนอื่น บางทีจะมีโจทย์ชีวิตของเราเองซ่อนอยู่ในนั้นด้วย...
บางครั้งการที่เราแก้โจทย์คนอื่นได้ เราก็จะแก้โจทย์ตัวเองได้ด้วยตามมา
(เปรียบเปรยเฉยๆประมาณว่า รักษาคนอื่น ก็เหมือนรักษาตัวเอง ไรงี้)
วันอาทิตย์ที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2554
สมัครสมาชิก:
ส่งความคิดเห็น (Atom)

0 ความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น