"ความรักเป็นความจริงไม่ใช่อารมณ์
ไม่ใช่เป็นเรื่องต้องร้องไห้ ไม่ใช่ความรู้สึกอ่อนไหว" (กฤษณมูรติ, 2550)
ความรักคืออะไร?
- ความรู้สึกดูดดื่ม?? ความปรารถนาจะเป็นเจ้าของในอีกฝ่าย??
- ประกอบไปด้วยความคาดหวัง?? แม้กระทั่งคนที่บอกว่าจะให้โดยไม่คาดหวังอะไร (แต่ก็คาดหวังที่จะให้)??
- เป้าหมายของความรักล่ะ?? เรารักได้เพียงหนึ่งคน หรือไม่กี่คน(กิ๊ก) ??
ความรัก กับความเป็นอิสระ กับความกว้างของจิตใจ มันอยู่ร่วมกันได้หรือไม่?
ใจที่เราสามารถเผื่อแผ่ให้ทุกสิ่งโดยไม่เลือกเป้าหมาย นั่นเป็นความรักได้หรือไม่?
ใจที่ไม่หวั่นไหวไปด้วยความชอบหรือความชัง เป็นความรักไหม?
ใจซึ่งละเอียดอ่อนต่อผู้คน แม่น้ำลำธาร สัตว์เลี้ยง แมลง ต้นไม้ใบหญ้า เป็นความรักได้หรือไม่?
ใจซึ่งละทิ้งตนเอง ไม่เหลือแม้ความรู้สึกที่ได้เป็นผู้ให้ ไม่เหลือความรู้สึกที่ได้เป็นผู้มอบความรัก คือความรักหรือไม่?
-------------------------------------------------------------------------------
ความรักที่แท้ (ไม่ใช่แบบโรแมนติก) มีเรื่องน่าแปลกอยู่อย่างหนึ่ง
ถ้าเราคิดหรือเกิดสำนึกว่าเรากำลังรักผู้อื่น นั่นหมายความว่า ขณะนั้นความรักมิได้เกิดขึ้น
ความรักเกิดขึ้นในภาวะที่ปราศจากตัวตนเท่านั้น (เน้นว่า ปราศจากตัวตน เท่านั้น)
ภาวะที่ปราศจากตัวตน คือขณะที่เราได้ลดตนเองลงอย่างสมบูรณ์ เพื่อเอาใส่ใจกับรายละเอียด
เอาใจไปใส่ลงในการสังเกตโลกและสรรพสิ่งเหล่านั้น
โดยละทิ้งความอยาก ความปรารถนาและความต้องการของตนเองลง
เมื่อนั้นที่เราจะสามารถเชื่อมเข้าเป็นหนึ่งเดียวกับสรรพสิ่งได้ และความรักที่แท้จริงจะอยู่กับเราตรงนั้น
เราเองจะไม่ลึกลับแปลกหน้าต่อโลก และโลกจะไม่ลึกลับกับเราอีกต่อไป
วันศุกร์ที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2554
สมัครสมาชิก:
ส่งความคิดเห็น (Atom)

0 ความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น